سرنوشت تنها شدنم

به نام خدايي كه تو رو آفريد
و مرا عاشق توو تو رو از من جدا كرد

 كرد

*******
درست 5 سال پيش كه داداش كوچولوم و
ميبردم به مدرسه تو راه مدرسشون
يه دختري رو ديدم كه هميشه تو خواب تو روياهام بود
ولي هر روز كه از كنارم رد ميشد بدون هيچ توجه و نگاهي
از كنارش رد ميشدم و در عوض اون دختره خودش به آب
آتيش ميزد كه منو جلب توجه خودش كنه ولي چون ميشناختمش
با داداشاش دوست بودم ميترسيدم بهش چيزي بگم تا
اينكه بعد چند رو من خيلي به ديدنش عادت كردم و حس اينكه
در كنارم نيست خيلي عذابم ميداد طوري كه شب و روز مث بچه ها كه
پشت سر مادرشون گريه ميكنن منم پشت سر اون گريه ميكردم
واون و از خدا ميخواستم.چون خيلي دوسش داشتم و حاضر نبودم به
هيچ قيمتي از دستش بدم....
نميخواستم مشكلي پيش بياد مشكلي باعث جداييه من و اون شه.
بالاخره يه مدتي گذشت منم تو اين مدتي كه ميگذشت خيلي دنبالش بودم ولي
اون حتي روحشم خبردار نبود كه من عاشقش شدم و دوسش دارم و حاضرم تا
پاي جونمم به خاطرش برم.اون فكر ميكرد كه من همون اول بيخيال ماجرا شدم
ولي فكر اين و نميكرد كه من به خاطر پاره اي از مشكلات
نميتونستم احساسم نسبت بهش بروز بدم.
تا اينكه از روي اين ماجرا 3 سال گذشت 3 سالي كه برام اندازه 100 سال
بود.خيلي تو اين 3 سال به خاطرش زجر كشيدم ولي دوسش داشتم
و تموم مصيبتاش و به گردن كشيده بودم چون ميخواستم بهش برسم
نه اينكه از دستش بدم.
بالاخره اين 3 سال با هزار جور مصيبت و فلاكت گذشت تا اينكه يه روز از طريق
دوستم بهزاد كه دوست دخترش همسايه اونا بود تونستم شماره تلفنم
بهش بدم ولي نه به اين سادگي با هزار جور سختي اين كار انجام شد.
دختر مهربوني بود خيلي مهربون منظورم همون دوست دختر دوستم بهزاده.
بچه كه بوديم با هم همسايه بوديم اون موقع ها خيلي با هم بازي ميكرديم
ديگه از اين روزا خبر نداشتيم كه يه روزي ميرسه با هم تلفني
حرف بزنيم.بالاخره من ديگه از اون روز به بعد از طريق رعنا همون دوست دختر بهزاد
با اون حرف ميزدم و هر چي قول و قرار ميزاشتيم رعنا براممون
موفعيتش و جور ميكرد واقعا هر چي از خوبياش بگم بازم كم دارم ميگم
چون رعنا واقعا دختر ساده و پاك دلي بود و هر كاري رو كه ميكرد
بدون هيچ انتظاري از من انجامش ميداد.
بالاخره من روزي رو كه خيلي وقتا پيش انتظارش و ميكشيدم و هميشه
در آرزوي اون روز بودم فرا رسيد.من از طريق رعنا با اون قرار
گذاشتم كه بياد مغازه اي كه رعنا اونجا كار ميكرد
آخه رعنا تو مغازه نقره فروشي كار ميكرد اومد اونجا منم رفتم پيشش
اما از شانس من با زنداداشش اومده بود نتونستم اون جوري
كه دلم ميخواست باهاش حرف بزنم.چون هم زنداداشش پيشش بود
و هم اينكه ترسيد بريم بيرون و ترسشم از اين بود كه نكنه يه وقت
داداشاش ببينن ما رو.
اون روز گذشت و ما باز نتونستيم راحت حرف دلامون و به هم ديگه بزنيم
اما از طريق رعنا باهاش هر روز تلفني حرف ميزدم كلي من ميگفتم و
اون ميخنديد اونم ميگفت و من ميخنديدم ولي بعضي وقتا از دوري هم ديگه و از اينكه
يه روز به هم نرسيم ميزديم زير گريه
وحسابي اشكامون و ميريختيم و بعدش من اشكاي اون و اون اشكاي من و
پاك ميكرديم.
ولي از هزار بار خنديدن خوش تر بود چون خنده رو هميشه ميشه كرد
ولي اشك و موقعي ميتوني بريزي كه تحمل دوري كسي رو نداشته
باشي كسي كه تمام وجودته عمرته.....:
بالاخره بار دوم فرا رسيد و ما قرار گذاشتيم كه بريم بيرون
و اين دفعه ديگه تصميم هر 2 تامون جدي بود و از هيچ
چيزي ترس و هراسي نداشتيم.
اومد باز همون مغازه منم رفتم اونجا ولي اين تونستيم كه بريم بيرون
رفتيم پارك يه جاي خلوت يه جاي دنج گوشه پارك پيدا كرديم
يه صندلي كه 5 سال پيش منتظر ما بود ولي اون موقع نشد.
حالا بعد 5 سال اومديم نشستيم رو اون صندلي كه 5 سال پيش داشت
اسم ما رو داد ميزد يه صندليه چوبي كه دلش خيلي گرفته بود مث دل من كه هيچ وقتم باز نشد
ما همون جا رو اون صندليه چوبي نشستيم برگشت بهم گفت چرا تو دستاي من
تو دستات نمي گيري منم گفتم آخه تو دستات و از من پنهون ميكني
گفت اين چه حرفيه دستام كه سهله جونمم مال تواه.
گفتم منم همين طور دستاش و گرفتم گذاشتم توي دستام
يه حس عجيبي بهم دست ميداد كه خيلي وقتا پيش بايد ميداد ولي اون
 موقع اين حس بهم دست داد.
بعد كم كم خودش چسبوند به شونه هام سرش آروم گذاشت رو شونه هام
و گفت تا عبد دوستت دارم با تو خيلي آرومم با تو به اوج
دنيا ميرسم منم گفتم خوشگلم منم تو رو دوست دارم اونم نه يه
عالمه بلكه اندازه خدا دوست دارم.
ديگه از اون روز به بعد ما 2 تا هر وقت يه فرصتي پيدا ميكرديم
با هم ميرفتيم پارك...
باز رو همون صندلي چوبي مينشستيم و باز دوباره
همون حرفاي هميشگي تكرار ميشد.....؟؟؟
آخرين باري كه با هم رفتيم بيرون به هم ديگه قول داديم
كه تا آخر عمرمون به پاي هم ديگه ميشينيم و هيچ وقت و
به هيچ بهونه اي عهدوپيماني رو كه با هم ديگه بستيم و نميشكنيم و
من چون سرباز بودم و دو سه ماه از خدمتم مونده بود
بهش گفتم صبر كنه تا اين دو سه ماهم تموم شه من با خونوادم ميام
خواستگاريت.گفت باشه منم رو حرفش حساب كردم
اومدم كه اين دو سه ماه و تموم كنم و برم با خونوادم به خواستگاريش.
تا اينكه يه روز كه از گوشي داداشش بهم اس ام اس داده بود
اون موقع شمارم و پاك نكرده بود تلفني به من شد
نگو داداشش بود منم اول اسم خودم ندادم اما چون كه نميخواستم از دستش بدم
اسم واقعيه خودم گفتم وآدرس پادگانم و هم بهش دادم گفتم اگه بياي اينجا بهتر
ميتونيم با هم حرف بزنيم اون منظورم داداششه گفت من نميتونم بيام
 واز اين جور حرفا...
من و داداش اون اون روز خيلي با هم جر و بحث كرديم تا جايي كه كارمون
داشت به دعوا ميكشيد... بالاخره اون روز تموم شد و از روي اون
ماجرا 2 هفته گذشت توي اين 2 هفته حتي يه تك زنگم از طرف مقابلم
منظورم عشقمه نگرفتم تا اينكه بعد 2 هفته از طريق همون رعنا
بهم خبر رسيد كه نميخواد با من ديگه حرف بزنه اصلا ميگفت
كلا ديگه من و فراموشم كن منم كه تو اين 2 هفته كه بهش هي پشت سر
هم زنگ ميزدم اما بي جواب بودم ديگه خيلي عصبي شده بودم اصلا
قاطي كرده بودم طوري رو برجك نگهباني كه بودم دو سه بار
اسلحه رو از ضامن درآوردم گذاشتمش رو تك تير
بعد نوك اسلحه رو ميزاشتم زير چونم يه بار كه تازه دستم و برده بودم
رو ماشه از خونه زنگ زدن ديگه نتونستم كار و يكسره كنم.
تا اينكه يه روز رعنا به من زنگ زد و گفت اون ديگه تو رو نميخواد
منم گفتم آخه چرا گفت بعد اون ماجرا همون ماجرايي كه با داداشش داشتم و
ميگه ديگه ازش دل سرد شدم  نميخوام باهاش حرف بزنم و اينم گفت كه
من اصلا اون دوست ندارم من يكي ديگه رو دوست داشتم.
منم تا اين حرف و شنيدم انگاري كه دنيا رو سرم خراب شده
داغون داغون شدم نميتونستم نفس بكشم حرف بزنم زبونم
بند اومده بود الانم كه دارم اين حقيقت و مينويسم به جون خودم نفسم بند مياد
بغض راه گلوم و ميبنده....؟؟؟
والانم باورم نميشه كه اون رفته و من و تنها گذاشته منو با تموم خاطراتمون
روزاي خوبي كه با هم ديگه داشتيم.
حالا كه اون نيست منم حوصله هيچ چيز و هيچ كس و ندارم چون بهش قول داده بودم
كه بعد تو ديگه هيچ كسي رو به دلم راه نميدم چون نميخوام
خاطراتي رو كه با اون داشتم بيان و از يادم ببرن به خاطر همين تا آخر عمرم
به ياد اون تنها ميمونم.
‌‌‌///ميدونم الان يه سوالي تو ذهنتونه كه اون اسمش چيه؟///
///نميگم چون نميخوام اسمش و بيارم اخه///
///اخه هر وقت كه اسمش و ميارم تموم خاطرات گذشته دوباره برام زنده ميشن///

راست گفتند نمیشه از

عروسک شعر

عاشقونه ای ساخت و

دل و داد به دست اون و

تا آخرش موند و نباخت...!